Voorstel blog van Ellis.




Even voorstellen! Wie ben je?

Hoi! Ik ben Ellis. 30 jaren jong en woonachtig in Zeist :-) Ik woon in principe alleen, of althans niet helemaal alleen want ik heb een hele lieve adoptie poes maar woon ook af en toe samen met mijn vriend, gewoon voor een paar weekjes. Daarna zoek ik de rust en me-time weer even op. Van origine ben ik juridisch medewerker maar de laatste jaren heb ik mij vooral toegelegd op neurowetenschap, mindfulness&(zelf)compassie, en mindbody connection. Ik haal mijn kennis uit trainingen, boeken, workshops, cursussen, wetenschap, ervaringen etc. Eigenlijk overal waar kennis/informatie te halen is. Naast dat ik erg analytisch ben en kan verdrinken in de theorie van neurowetenschap (heerlijk!), ben ik ook een enorm gevoelsmens. Achteraf gezien altijd geweest, maar wel iets wat ik de laatste jaren pas ben gaan beseffen en ontdekken.


Op welke manier ben je in aanraking gekomen met Creatief Herstel?

Ivanka ken ik eigenlijk al heel lang, ik denk dat we zo’n 15 jaar terug in de tijd gaan. Het contact is toen verwaterd en ongeveer een jaar geleden vonden we elkaar weer doordat we allebei in gezondheidscrisis terecht waren gekomen. Ze vertelde over de stichting, wat voor moois ze doen voor anderen, en dat is prachtig om te zien.


Wat vindt je op dit moment het meest lastig aan de situatie rondom het Corona virus?

Het meest lastige rondom het Corona virus vind ik dat we geen controle erover kunnen uitoefenen. Het gaat ons deurtje niet meer voorbij. Linksom, rechtsom, we hebben of krijgen er allemaal mee te maken. De 1 wat directer als de ander. We kunnen alleen doen wat binnen ons bereik ligt, zoals zo veel mogelijk thuis blijven, anderen helpen waar mogelijk en goede hygiëne maar verder hebben we er geen invloed op. Loslaten en vertrouwen hebben is hierin de grootste uitdaging.

Hoe zien jou dagen er momenteel uit? En wat is er anders dan normaal?

Niet heel veel mensen zijn op de hoogte van mijn situatie, maar eigenlijk zien mijn dagen er niet veel anders uit dan vóór deze crisis. Dat houd niet in dat het niet anders vóelt. Natuurlijk ben ik er mee bezig, en breekt mijn hart iedere keer weer een beetje bij het horen en lezen van ieder slecht nieuwsbericht en ben ik me zeer zeker bewust van de ernst van deze crisis. Maar hoe tegenstrijdig misschien ook, een deel van me voelt zich wel rustiger. De wereld gaat in “slow-down”, de wereld beweegt een keer mee op mijn tempo. Ik heb het gevoel niet meer mee te hoeven rennen met de maatschappij.


Het is alsof ‘mijn leven’ even gedeeld wordt met de rest. Ik voel dus een enorme rust en verbinding. Die gedeelde eenzaamheid geeft troost.

Hoe ga je er mee om? En heb je nog tips voor andere vrouwen die dit lezen?

Ik ben onlangs gestart met een nieuwe (online) training, dit helpt me om m’n focus te verleggen zodat ik niet constant bezig ben met alle ellende wat zich momenteel in de wereld afspeelt, maar ook kijk naar wat er wél goed gaat. Dat is belangrijk. Denk niet alleen wat deze crisis je allemaal afneemt maar vraag jezelf ook af wat het je brengt. Misschien kun je eindelijk meer tijd door brengen met je kinderen (ook als je ze soms het liefst achter het behang plakt), kun je uitslapen of besef je je juist door deze isolatie hoeveel vrijheid je normaal gesproken hebt. Tel je zegeningen en wees dankbaar voor het goede van de situatie.

En natuurlijk is er angst en soms misschien wel paniek, dat mag. Dat is niet raar. Het is een reële angst gezien de situatie in de wereld momenteel. Alleen al even het besef dat het gevoel van angst oké is geeft al ruimte. Daarnaast helpt het mij om te begrijpen waarom wij als mens reageren op dit soort situaties, hoe dit fysiologisch en biologisch gezien in elkaar zit. Alleen al door het te begrijpen ontwikkel je al veel meer compassie voor jezelf en voor anderen. En vanuit die modus kan je weer terug veren naar dankbaarheid.



Heb je nog iets wat je de vrouwen die dit lezen graag wilt meegeven?

Geef de gevoelens van angst, paniek, onzekerheid etc even de ruimte. En nee dat is zeker niet altijd makkelijk. Ik zat afgelopen week heerlijk in flow, was oa lekker bezig met deze blog schrijven en uit het niets werd ik wakker met 2 slechte dagen. Zowel fysiek als mentaal. Zin om te schrijven? Neh. Zin om al die narigheid te voelen? Neh dat al helemaal niet. Maar ik weet ook ‘feeling is healing’, dus ruimte geven aan de gevoelens, mee bewegen en vertrouwen dat ze vanzelf weer voorbij gaan want dat is namelijk áltijd zo. Er is áltijd beweging en dat weten geeft vertrouwen. Dus ga maar even mee in de stilte. Je mag nu even rusten. De aarde rust, de mensheid rust, kom maar weer even op adem. Alles gaat voorbij, en zo ook deze crisis.


Liefs Ellis



De komende tijd zullen er meerdere vrouwen hun verhaal delen op onze blog. Lees je mee?

Wil jij ook graag jou verhaal delen in tijden van corona? Wil jij graag vertellen hoe jij omgaat met deze uitdagende situatie? Laat het ons even weten, dan kijken we samen wat er mogelijk is.


0 keer bekeken
Stichting Creatief Herstel

Creatief herstelprogramma voor vrouwen.

Adres: Huis ter heideweg 10 te Zeist.

Email: info@stichtingcreatiefherstel.nl

KVK:75528991

RSIN: 860313839

ANBI: in behandeling

Rek nr: NL63BUNQ2036278027

© 2019 by Stichting Creatief Herstel. Proudly created with Wix.comTerms of Use  |   Privacy Policy